Youp van 't Hek

Schandpaalcolumnisme
16 maart 2024 Youp van 't Hek

Minerva? Vindicat? Nee, dit keer is het het Utrechts Studenten Corps waar een paar sneue snikkelfrustraten een bangalijstje hebben verspreid. Om precies te zijn een powerpointpresentatie. Daarop staan dertig studentes met foto, hun adres en ze zijn door de jongens gekeurd op uiterlijk en hun zogenaamde bedprestaties. Wat dat laatste inhoudt? Of ze het zo’n dronken kakker onder het dekbed een beetje naar de zin heeft gemaakt of dat ze als een angstige ijsklomp is blijven liggen tot de bronstige hockeyer uitgekreund was. Kortom: heeft meneer een beetje behoorlijk powerpoint?

Dit middeleeuwse nieuws uit de ballenbak is jaarlijks terugkerend onkruid. Niet te wieden. Ik begrijp dat er inmiddels bij de Utrechtse daders is aangebeld, maar die weigerden er uiteraard iets over te zeggen. Ongetwijfeld op aanraden van een van de ouders die een sluwe advocaat is of die wat gezellige Amsterdamse Zuidas-juristen kent. Topjongens en -meisjes die zelf ook jong en bal zijn geweest. Ons snapt ons.

Inmiddels gaat het walgelijke lijstje door het land en de genoemde meisjes voelen zich uiteraard meer dan verschrikkelijk. Het is een gruwelijke vorm van pesten en treiteren. Maar de daders zwijgen. Want zwijgen is goud.

Dat deed dat Hilversumse kopschopgajes, die die Carlo Heuvelman op Mallorca hebben doodgetrapt, ook. Net als de moordenaars van Sanda Dia, die tijdens een ontgroening in de buurt van Leuven gruwelijk is doodgemarteld. Bek dicht, filmpjes wissen, sporen wegmaken en nooit, maar dan ook nooit iets bekennen. Die rijkeluis-Belgjes kwamen weg met een taakstrafje en een lullige boete. Allemaal geen strafblad. Een Vlaamse Youtuber, die een aantal namen van de moordenaars later bekend maakte, werd daarvoor veroordeeld en hij heeft nu wel een strafblad. Hoe dat komt? Verkeerde advocaat vrees ik.

Natuurlijk waren er deze week belangrijker zaken. Wint Poetin de verkiezingen? Gaat Wilders zijn vriend Vladimir op persoonlijke titel feliciteren omdat hij van de ‘katholieke gluiperd’ Pieter Omtzigt geen premier mag worden of laat hij het zitten? Keert Ajax voor een aantal jaren terug naar de amateurs tot ze het Maurits Hendriks-syndroom van zich hebben afgeschud en gewoon opnieuw kunnen beginnen? Bestaat de NPO volgend jaar nog of zijn al die VARA-slapers, die tijdens het DWDD-debacle zaten te tukken, weggelopen en heft de omroep zichzelf automatisch op? Zit die Gerard Timmer inmiddels op de geriatrische dagopvang? Dit is toch hardcore Alzheimer? Wil er nog iemand met Eus naar de film of heb je dan een kutavond omdat hij de saaiste filmpjes spannend vindt? En welke dorpsburgemeester gaf in godsnaam opdracht om met zes gewapende agenten bij mijn collega Teeuwen een klappertjespistool in beslag te gaan nemen? En moeten we de woorden van de Israëlische president serieus nemen en voor de vrede in Gaza gaan bidden? Misschien is dat een goede tip voor dat oorlogskabinet van Netanyahu en scheelt dat binnenkort duizenden onschuldige, dode Palestijnse kinderen.

Inderdaad allemaal zaken van veel meer importantie dan die verwende ballen. Maar toch: is het een idee om de namen van de corps-studentjes, die dat stoere lijstje hebben verspreid, bekend te maken? Foto en adres erbij en dat er wat Utrechtse studentes in klinkklare woorden schrijven wat ze van het melkmuil-uiterlijk van deze jochies vinden. Plus wat deze macho’s zoal presteerden tussen de lakens. Of niet presteerden. Ik stel dit hoekje van de krant daar volgende week graag voor beschikbaar. Dat we gewoon eens landelijk zien hoe dit soort stoere jongetjes er nou toch uitzien. Ik vrees dat ze dit soort schandpaalcolumnisme niet leuk zullen vinden. Misschien krijg ik binnen een paar seconden een kort geding aan mijn broek. Dat het mij en/of de krant verboden wordt om de namen te publiceren. Dat er een stevige boete op komt te staan. Maar die betaal ik graag. Gewoon een lekker koekje van eigen deeg in de zaterdagse NRC. Ik heb er zin in. Heel veel zin zelfs. Dus dames, kom maar op met die namen. Of zijn ze al genoeg gestraft? Ze mogen namelijk niet mee op ski-reis. Zielig hè.

Wat is een bangalijstje?

Kort & Klein
18 mei 2024 Youp van 't Hek

Te grappig dat de NOS vorige week zaterdag een extra Journaal besteedde aan een geblondeerde smurf met twee bochels die gediskwalificeerd was bij een of ander hysterisch zangfeestje. Vooral de felle reacties van de directbetrokkenen bij Team Joost Klein waren aandoenlijk. Of Joost wel of niet heeft lopen meppen? Bij ons thuis wordt hij voorlopig wel ‘Joost Kort & Klein’ genoemd. Een extra Journaal over een uitgesloten zanger op het moment dat de wereld moordt, brandt, huilt, schreeuwt, vlucht, bombardeert en grotendeels verhongert. Dat is toch om te huilen? Daarom heb ik maar wat mooie troostmuziek opgezet. Schubert gespeeld door het fenomenale Jerusalem Quartet, dat ik graag een keer live had willen zien. Helaas werd een optreden waar ik bij zou zijn door ons laffe Concertgebouw afgezegd. Uit veiligheidsoverwegingen. In dit geval had ik een extra Journaal onmiddellijk begrepen. Domweg omdat dit angstaanjagend is. Geen extra beveiliging, maar zwichten. Ik had graag een huilende nieuwslezer gezien met de uitsmijter: “Een concertzaal die voor tirannen zwicht zal meer dan geld en goed verliezen. Dan dooft het licht”.

Terug naar Joost. Een diep medelijden overviel me toen ik zag dat hij geland was op dat eenzame Lelystad Airport. Hij had natuurlijk gedroomd van een overvol Schiphol met duizenden dampende fans. Wel leuk voor dat desolate vliegveldje dat er nu in elk geval iemand geland is. Hebben we die 250 miljoen euro aanlegkosten toch niet voor niks uitgegeven. Hoewel? Volgens mij komt het wel goed met dat verlaten polderbaantje. Zeker nu onze nieuwe regering alle stikstofmaatregelen overboord gegooid heeft en we weer als een hondsdol volk naar kokende vakantiebestemmingen mogen fladderen. Of dat ten koste gaat van de natuur? Welke natuur? Voorlopig staat dat groene geitenwollen sokkengereutel weer lekker ouderwets op de laatste plaats in het rechtse regeerakkoord. We zijn terug bij af. Meer koeien, meer mest, dus schijt aan de natuur. Ik wens de bewoners van de Veluwe sterkte met al het toekomstige vliegtuiglawaai. Hoewel de vluchten waarschijnlijk worden stilgelegd als onze koning gaat jagen. Anders worden de babyzwijntjes nerveus en gestrest wild smaakt een beetje bitter.

Over die nieuwe regering gesproken: gaat Ronald het redden? Heeft u het gênante excuusbriefje van politieke rietstengel Plasterk aan ‘carjacker’ Pietje Omtzigt gelezen? Pieter had deze openbare boetedoening geëist. Kleuters onder elkaar. Jammer dat het een kort briefje was. Anders had onze beoogde premier ook nog even zijn excuses kunnen aanbieden aan microbioloog Jan Koster van het Amsterdamse UMC. Zowel Koster als het UMC heeft hij op gewiekste wijze voor 30 miljoen genaaid. Een stinkend zaakje dat juridisch misschien wel klopt, maar moreel gezien ruft als bange bunzing in een silo rotte eieren. Als we bij zijn beëdiging als minister-president een extra Journaal krijgen zou het leuk zijn als er daarin wordt gezegd dat hij ondanks wat smoezelig gesjoemel toch de politiek leider van ons land wordt. Dat zielige briefje in de Telegraaf vindt ome Ron hopelijk zelf ook om te huilen. Of kent zijn ijdelheid geen schaamte en gaat hij zonder blozen voor het premierschap. Misschien wil Gom van Strien hem assisteren. Dat is die alweer bijna vergeten verkenner van de PVV, die twee minuten na zijn aanstelling moest terugtreden omdat hij zich schuldig zou hebben gemaakt aan fraude en omkoping. Ronald wil hem vast wel hebben als adviseur. Kruimeldieven onder elkaar. Hoewel 30 miljoen natuurlijk geen kruimelwerk is. Volgens Sywert is onze Ronald inmiddels gillend rijk.

Inmiddels waren Ronald en Pieter gisteren in gesprek. Pieter in een luie stoel en Ronald op zijn bibberende knietjes. Waar hebben ze het over gehad? Of die dienstauto lekker trekt? Over het muffe handeltje van Plasterk? Omtzigt was ooit een principiële jongen die met zijn dossierkennis menig politicus het leven zuur heeft gemaakt. Of hebben ze het over de Volendamse Mona gehad? Zij is het enige alternatief als Ronald wordt afgeserveerd. Dus het wordt kiezen voor de minst kwade. Hoewel? Het is maar een baantje voor hooguit een half jaar.

1 „Gefällt mir“

https://www.ad.nl/show/nog-een-keer-in-carre-youp-van-t-hek-speelt-allerlaatste-voorstelling~a4609c5d/

1 „Gefällt mir“

En blijft hij zijn columns schrijven?

Lagere schoolmusical
4 oktober 2025 Youp van 't Hek

Toen ik afgelopen woensdag psychiatrisch patiënte Marjolein Faber op de televisie bij Jeroen Pauw zag modderen schoten er felle scheuten medelijden door me heen. Medelijden met Jeroen, maar ook met de arme asielzoekers, met het Nederlandse volk, met patiënte Faber zelf en met Peter Pannekoek, die dit jaar de oudejaarsconference mag verzorgen. Ik denk dat hij BNNVARA inmiddels gebeld heeft met de vraag of hij er een extra uurtje bij kan krijgen. Niet alleen voor Faber, maar ook voor de rest van het rechtse krapuul. Vooral voor voormalig buschauffeur Fredje Teeven, die op donderdag in hetzelfde programma tegenover Tim de Wit levensgevaarlijk zat te bazelen over doodzieke kinderen uit Gaza, die we volgens hem niet moeten gaan helpen. Ik weet niet of de man nog wel eens een bus bestuurt, maar ik zou niet instappen als ik u was. Hij is namelijk volledig de weg kwijt. Dat zie je trouwens ook al een beetje aan zijn brilmontuur dat volgens mij uit een Poolse feestartikelenwinkel komt en hem heeft veranderd in een stripfiguur uit een oude Donald Duck.

Door zijn woorden was het in elk geval angstaanjagende televisie. Wat is er toch met ons land aan de hand dat we politici hebben die dit soort teksten publiekelijk durven uit te kotsen? Zonder enige schaamte. Te laf om genocide genocide te noemen, maar met veel gemak roepen ze dat we doodzieke kindjes niet gaan helpen. Ondanks dat we in de Nederlandse ziekenhuizen plek zat hebben en onze artsen bereidwillig klaar staan. Begrijp ik nou dat er misschien wel drie kinderen mogen komen? Volgens onze hakkelpremier Schoof is dat een grote stap. Ook lekker dat brilsmurf Teeven in dit geval de nareis-op-nareis-op-nareisleugen van Dilan nog even nieuw leven inblies. Gelukkig wordt hun partijtje binnenkort versplinterd.

Het gezelligste nieuws deze week ging over de vallende bejaarden. Daar eindigen er namelijk elke dag dertig van op de spoedeisende hulp. Negen van die dertig kunnen daarna meteen gekist worden. Het scheelt een hoop verdrietig gehannes in bejaardenhuizen. De oudjes flikkeren massaal van laddertjes, struikelen over drempels, rollen van trappen en gaan kansloos onderuit op hun overmoedig gekozen racefietsen en fatbikes.

Toen ik afgelopen maandag uitgelachen was over dit nieuwsbericht las ik meteen daarna dat de Nederlandse jeugd het leven mentaal niet meer aan kan. Geestelijke wrakken zonder enig motief om nog iets van hun leven te maken. De ene burn-out steekt de andere aan. Als de Russen nog plannen hebben om deze kant op te komen, raad ik ze aan om niet met een zwaarbewapend leger binnen te vallen. Gewoon twee roestige drones en een paar krachtige bladblazers zijn meer dan genoeg. Binnen een uur staan we met zijn allen braaf in een TikTok-rijtje te janken voor de ziekenhuizen. Ik heb zelf alvast een oorlogscoach in de arm genomen. En een Labradoodle om niet te veel alleen te zijn. Het gesprek tussen Jeroen Pauw en patiënte Faber heb ik inmiddels drie keer teruggespoeld. Ik dacht steeds: dit zegt ze niet. Maar ze zei het wel. Zoals ze ook een paar keer op kinderlijke toon herhaalde dat ze toen de minister was. Ik keek naar een kinderklucht. Een lagere schoolmusical.

Ondertussen windt het minder toerekeningsvatbare deel van Nederland zich serieus op over een twintigjarig meisje dat in de auto van een of andere zanger is gestapt. Dit deel van ons volk heeft een eigen clubblad en hun hoofdredacteur Evert Santegoeds is kraaiend blij dat hij daar een fotootje van heeft kunnen kopen. Alle talkshows hebben hier serieus aandacht aan besteed. Met deskundigen en al.

Totaal in de war ga ik mijn weekend in. Wat ik ga doen? Met andere hooligans rellen op de golfbaan. Sinds de Ryder Cup vorige week is ook dat volstrekt normaal. Of zal ik naar de Rode Lijn-demonstratie gaan? Dat zijn wel veel vredelievende mensen bij elkaar. Kan ik dat nog aan? Italië is ook een mogelijkheid. Daar staakt driekwart van het land uit solidariteit met de Palestijnen. Daar kunnen wij als land iets van leren.

Omdat het moet
11 oktober 2025 Youp van 't Hek

Zelden doe ik mee aan demonstraties of stille tochten. Dat is geen luiheid, maar meer een kwestie van realiteitszin. Ik schrijf liever een verontwaardigd stukje waarin men over mijn boosheid of verbazing kan lezen. Maar soms doe ik mee. Omdat het moet. Heel soms.

Tot nu toe heb ik in mijn leven twee keer meegedaan en beide keren met succes. De eerste keer in 1981 met de kruisrakettendemonstratie. Toen was ik een van de 400.000 deelnemers op het Museumplein. Die bijeenkomst had absoluut nut want die krengen werden niet geplaatst.

De tweede keer was afgelopen zondag op hetzelfde plein. Nu waren we met slechts 250.000 mensen die geen politieauto in de fik staken. En weer had het zin. Vier dagen later werd er in Egypte een voorlopig broos vredesakkoord getekend.

Kortom: wilt u iets bereiken, vraag mij dan om even langs te komen. Maar weet: ik doe het maar eens in de vierenveertig jaar.

Het leukste van die laatste voorlopige vrede in Palestina en Israël is dat een meelijwekkende Amerikaanse puber hoopte dat hij voor zijn bemoeienis met deze zaak in aanmerking zou komen voor de felbegeerde Nobelprijs voor de Vrede. Inmiddels is bekend geworden dat de Venezolaanse Maria Corina Machado die krijgt. Heerlijk nieuws. Ik kon een kleine glimlach niet onderdrukken. En velen met mij.

Ik zag meteen een woedend kind stampend door het Witte Huis banjeren. Slaande deuren, glasgerinkel, schreeuwpartijen en angstig personeel dat eventjes heel ver bij de patiënt vandaan bleef. Tot hij afgekoeld was. Een huilende Repelsteeltje buiten zinnen die zijn dankspeech al klaar had. Daarin had hij alle veertig oorlogen die door hem persoonlijk beëindigd zijn willen noemen. Aan het eind van zijn dankwoord had hij als een volleerde Bokito een kwartiertje op zijn borst willen roffelen.

En nu maar hopen dat hij niet zo boos is dat hij Netanyahu alsnog opdracht geeft om de laatste stukjes Gaza weg te bulldozeren.

Ik kijk de komende dagen vol spanning naar het NOS Journaal. We kunnen niet anders doen dan duimen dat het in Israël goed afloopt.

Ander vraagje: als de vrede inderdaad blijvend is en er geen bom meer valt, doen we dan wel mee aan het Eurovisie Songfestival? Misschien leuk als we dan Douwe Bob vragen om ons landje te vertegenwoordigen. Al is het maar om Leon de Winter en Wierd Duk te pesten. En dan vragen we Dilan Yesilgöz in het achtergrondballetje. Die is dan in between jobs en heeft dus alle tijd.

Het NOS Journaal noem ik expres omdat dat binnenkort dreigt te verdwijnen. Tenminste als de PVV met steun van wat andere jojo’s na 29 oktober aan de macht komt. Deze week zag ik een discussie tussen Joop van den Ende en Fleur Agema, die haar ruzietje met Geert overduidelijk heeft bijgelegd. Ze valt weer ouderwets in katzwijm als ze de naam van de geblondeerde rattenvanger hoort. Maar uit dat gesprek met de oude wijze Joop bleek dat zij en haar partijtje de NPO zo snel mogelijk willen opheffen. Ze verkondigde dat in de inhoudelijk beste Nederlandse talkshow, die toevallig uitgezonden wordt bij de NPO. Ze had het ook bij het commerciële RTL Tonight kunnen vertellen, maar dan had deze boodschap alleen de moeder en de vriend van Peter van der Vorst bereikt. Hun enige kijkers.

Joop vertelde hoeveel privé-geld hij in de loop van zijn lange leven in de cultuur gepompt heeft. Later bleek het 70 miljoen meer te zijn. Heerlijke vergissing op je ouwe dag.

Maar als het aan Fleur en haar kompanen ligt verdwijnt de NPO zo spoedig mogelijk. Ik vrees dat de musea, theaters, concertzalen en kunstsubsidies er dan ook snel aan moeten geloven. En in die lege gebouwen stoppen ze dan varkens, koeien en miljoenen kippen. Nee, geen asielzoekers. Die zoeken het maar uit.

Ik denk dus dat ik eerder mee moet lopen met een broodnodige betoging. Eentje tegen de kaalslag van de cultuur. Ik doe zeker mee. Gelukkig heb ik tijd. Hoeveel tijd? Alle tijd!

Last van de overlast
18 oktober 2025 Youp van 't Hek

Twaalf jaar geleden vertrokken wij uit de Amsterdamse buurt waar we 23 jaar met veel plezier met onze kinderen hebben gewoond. Toen zij weg waren was het huis te groot. Vorig jaar zijn we teruggekeerd. Oorzaak? Ouderwetse heimwee.

We wonen nu aan een prettig speelpleintje in de door half Nederland intens gehate grachtengordel. Rond dat pleintje zit een aantal gemoedelijke kroegen. Als je ’s avonds laat je huis even beu bent kan je daar nog een prettig biertje drinken. Overdag schenken ze lekkere koffie en liggen er nog ouderwetse papieren kranten, die nog gelezen worden ook. Kortom: niks te klagen.

Deze week zag ik op een avond wat krampachtige lijsttrekkers op tv die meelijwekkend op hun woorden zaten te letten. Elke verspreking kan hen een zeteltje kosten. Ondertussen vroeg ik me af of je als gewone Nederlander de vlag nog kan uithangen als je iets te vieren hebt zonder dat men denkt dat je zo’n xenofobe rechtse rukker bent. En al die NSB-vlaggen. Worden die ergens in elkaar gestikt of vonden veel van die zielenpoten zo’n schaamlap nog in een oude kist op zolder? Wie wat bewaart die heeft wat. Op dat moment ging de bel.

Voor de deur stond een eenzame Jehovagetuige. Althans daar leek hij op. Een bang kijkend mannetje met een blocnote stijf onder zijn arm. Hij vertelde meteen waar hij precies woonde en dat de cafés rond zijn huis tot een uur ’s nachts open waren, dat daarna de terrassen nog opgeruimd werden en dat sommige kroegen ’s morgens vroeg de boel alweer gingen klaarzetten. U voelt hem al: hij wil daar iets aan doen. Hij had daar namelijk last van in zijn dure appartementje. Ik vertelde de man vriendelijk dat hij in dit geval aan het verkeerde adres was en wilde dus niet op zijn blocnootje. Waarna hij mijn buren ging lastigvallen met zijn geneuzel.

Ik dacht: zal deze braaf ogende meneer niet naar buiten hebben gekeken toen hij zijn huis kocht? Je ziet toch meteen dat je een aantal zeer gezellige tenten tegenover je hebt. Kroegen die daar al honderd jaar zitten. Zaken waar trouwens nooit gevochten wordt, nimmer een volkszanger staat te lallen of lawaaierige Engelsen hun vrijgezellenfeestjes vieren. Waar kan je in godsnaam last van hebben? Opeens had ik spijt dat ik hem geen kopje koffie had aangeboden. Een bakje troost waaronder ik hem had kunnen uitleggen dat dit Amsterdam is en dat drinkende mensen daar nou eenmaal bij horen. Dat dat die stad zo gezellig en aantrekkelijk maakt. Dat het misschien beter voor hem is als hij zich gaat vestigen in een fijne doorzonwoning in een buitenwijk van Castricum of Heemstede. Gewoon een plek vol toekomstmuziek. Waar je tijdens je leven al de stilte van het kerkhof ervaart.

Ik dacht aan mijn vader die in de binnenstad van Amsterdam opgroeide toen de koetsen over de keien ratelden, schepen dag en nacht hun ladingen op de kades losten en de stinkende stad nooit stil stond. Wat had ik die tijd graag meegemaakt. Draaiorgels, straatmuzikanten en verkopers met toeters die hard schreeuwend hun waren aanprezen omdat ze ook op driehoog-achter gehoord moesten worden.

Hoe kan het toch dat allerhande provincialen het tegenwoordig leuk vinden om met veel tamtam in Amsterdam te komen wonen en dan, als ze er eenmaal gevestigd zijn, beginnen te tutmutsen over een in hun oren iets te gezellig terrasje tegenover hun huis? Want er zijn honderden van dit soort beroepszeikerds. Zijn dit niet gewoon types voor wie klagen een soort ademen is? Die ook wekelijks aan de lippen van De Rijdende Rechter hangen. Opeens ging er een felle scheut medelijden door me heen. Medelijden met de sneue lieverd met dat eenzame blocnootje die bij al die huizen gaat janken of ze ook zo’n last hebben van de overlast?

Terug in de woonkamer vroeg mijn vrouw wie er aan de deur was. Ik keek haar triomfantelijk aan en zei: “Mijn nieuwe column”.

Ik ben het niet vaak met hem eens, maar deze column is uitstekend.

Beschermd rechts
13 december 2025 Youp van 't Hek

Heerlijk dat de naam Frits Huffnagel weer even langskwam in het nationale poldernieuws. Hij is die gesjeesde feestneus van de VVD die je vaak in een onbenullig tv-programma een gebakken ei ziet nadoen. Dat is niet zo erg, maar Frits heeft er ook nog lol in en denkt dat hij daarom iets voorstelt. Hij kwam deze week in beeld omdat hij jaren geleden als een geklofte liberaal gezellig had zitten appen en beppen met toenmalig minister Sander Dekker van Rechtsbescherming om het online gokken door de Kamer te krijgen. Om een misverstand te voorkomen: rechtsbescherming betekent niet het beschermen van rechts. Veel VVD’ers denken trouwens van wel.

Sander was de minister die over het wel of niet legaliseren van het online gokken ging. Een discutabel onderwerp. Er zouden wel eens slachtoffers kunnen vallen. Heel veel slachtoffers zelfs.

Sander zijn vriendje Frits werkte voor de kansspelmaffia en wilde de minister wel helpen. Daarom appte hij ook op joviale toon naar de minister, die binnen een kwartier gezellig antwoordde. Als het gelukt was zouden ze een hap & een borrel doen. En het lukte. Dus gingen ze de kroeg in.

De hap bestond waarschijnlijk uit dikke plakken ouwe-jongens-krentenbrood en met die borrel hebben ze ongetwijfeld getoost op het miljoen aantal gokkers dat er toen bij gekomen is. Of ze nog stil hebben gestaan bij het aantal gokverslaafden en andere probleemspelers? Ik denk het niet. Dat is niet hun probleem, maar de misère van de losers zelf die beter hadden moeten opletten.

Daarbij waren ze als echte voortvarende liberalen inmiddels allang weer druk met andere belangrijke zaken. Zoals scholieren die moeten kunnen blijven vapen omdat het de tabaksindustrie anders te veel geld kost. Net als dat de varkensstallen moeten uitpuilen zodat de veevoedercowboys een goede omzet blijven draaien. En de PFAS-verspreiders moeten niet te veel gehinderd worden. En de pesticidenpooiers. Het gaat om de economie. De portemonnee van de hardwerkende Nederlander waar Dilan het altijd over heeft.

Toch is het interessant dat het schrandere VVD-duo Sander & Frits hier schaamteloos mee wegkomt. Hier gaan amper Kamervragen over gesteld worden. Veel te lang geleden. Het is inmiddels een oude koe in een stinkend slootje. Zo’n corrupt setje VVD’ers hoort bij het spel. Weet u hoeveel Haagse een-tweetjes er dagelijks gemaakt worden?

Maar als het uitkomt is het altijd een beetje sneu. Vooral voor die Dekker. Van die Huffnagel verwacht je niks anders, maar die Sander had ik hoger ingeschat.

Het gaat sowieso niet echt lekker met de VVD. De partijkas is leeg en de politici moeten binnenkort een deel van hun salaris aan de partij afstaan. Hier lachten ze de SP vroeger keihard voor uit. En nu moeten ze zelf sociaal doen om het zinkende scheepje drijvende te houden.

Binnenkort belt Ed Nijpels bij je aan met de vraag of hij je auto mag wassen

Toch vind ik het raar. Een bijna failliete VVD. Als de partij vroeger financieel scheef zat dan deed de voorzitter een belrondje. Dan belde hij een Brabantse kruidenier of die nog wat contanten in zijn ijskast had liggen. Of hij vroeg twee bejaarde rijke stinkerds met driedubbele namen in Wassenaar en Blaricum om het even op te lossen met wat oud geld. Maar die tijd is voorbij.

Binnenkort belt Ed Nijpels bij je aan met de vraag of hij je auto mag wassen. Of Halbe Zijlstra ofie je gras mag maaien. Als iemand kan korten dan is het Halbe. Of je krijgt Dilan aan je deur of ze je hond mag uitlaten. Heitje voor karweitje om de grootste kakkerspartij van Nederland te redden. Het kan raar lopen.

Of wordt het financiële debacle opgelost door het corrupte duo Sander & Frits die met wat gokbazen gaan bellen? Hun nummers zitten nog in hun mobieltjes. Dat ze deze zware jongens er zachtjes aan herinneren dat ze in de moeilijke coronatijd comfortabel voorgetrokken zijn. Dat de casino’s toen als eersten open mochten. Samen met de kerken en IKEA.

Op deze manier zal het dit weekend gaan. Maandag koppen de kranten: VVD weer boven Jan.

Wedden?

1 „Gefällt mir“

Wrede op aarde
20 december 2025 Youp van 't Hek

Heeft Poetin de westerse leiders nou voor ‘varkens’ uitgemaakt omdat ze al een tijdje vrolijk rondschaatsten op de miljarden bevroren Russische roebels die ze eventueel aan Zelensky wilden schenken? En gaat zijn leger inderdaad historische gebieden bevrijden? Wat rekent Vladimir tot historische gebieden? Als Zaandam daar ook onder valt omdat tsaar Peter er ooit een timmercursus heeft gevolgd, dan komt het wel erg dichtbij. Hoop dat ze na Zaandam de Coentunnel pakken want die is negen van de tien keer gestremd.

Ik begrijp dat de roebels nog even in een Brussels spaarpotje mogen blijven, maar dat het Kremlin ze sowieso niet meer terugziet. Misschien komen ze dat geld dan wel halen. Niet met militair geweld, maar dat ze het door hackers gladjes laten terugboeken naar een bank in Moskou. Of denk ik met mijn mavo-hoofd nu veel te simpel?

Onlangs legde een complottype mij uit dat het zomaar zou kunnen dat je op een dag niet meer kunt pinnen omdat je zo diep donkerrood staat dat je dat nooit meer aangezuiverd krijgt. Waar je saldo gebleven is? In the cloud.

Of dat we in één klap totaal in het donker zitten. Dat vind ik dan vooral zielig voor al die stumperds die in deze tijd hun voortuintjes hebben volgehangen met brandende hertjes en andere wanstaltige gezelligheid.

Zijn wij Nederlanders eigenlijk bezig met deze serieuze dreiging of hebben we op dit moment andere prioriteiten? Zo las ik iets over een ripdeal bij Muiden waar een vrachtwagenchauffeur zijn lading moest afstaan. De lading bevatte zo goed als zeker geen bijbels of rozenkransen. Wel ander geestverruimend spul. Als Nederland maar kan doorsnuiven. Anders wordt het leven nog zinlozer.

En verder is iedereen natuurlijk druk met de vuurwerkinkoop. Niet zozeer om 2026 sfeervol in te luiden, maar om ervoor te zorgen dat de bunkers van de hooligans weer aangevuld zijn. De wedstrijd Ajax-FC Groningen heeft een enorm wak geslagen in het wapenarsenaal. Daarbij komen er wat fijne risicowedstrijden aan en er moeten sowieso weer heel wat cobra’s aan deurklinken gehangen worden. Dit gaat niet om voetbalsupporters, maar om concurrerende dakdekkers, schoorsteenvegers en glazenwassers.

We mogen wel hopen dat we tijdens de eerste de beste Russische cyberaanval een beetje normale regering hebben en verlost zijn van het zootje ongeregeld dat ons land nu nog met laatste wanhopige stuiptrekkingen bestuurd. Het gerucht gaat dat onze landbouwminister Femke Wiersma van plan was om de Russen met volle giertanks en brandende kerstbomen op te wachten. Plus dat ze Mark van den Oever, de zachtmoedige baas van Farmers Defence Force, tot generaal wilde laten benoemen. Marjolein Faber mocht dan bij hem de benodigde lintjes opspelden. Gelukkig gaat dit allemaal niet door en worden we voor Valentijnsdag bestuurt door een enigszins redelijke regering zonder die sneue Joost Eerdmans. Die laatste onder het motto: kinderen die vragen worden overgeslagen.

Maar we krijgen dus een spannende Kerst die wij dit jaar traditiegetrouw vieren met de Borsatootjes. Wat we eten? Zoete broodjes. Onze dochters hebben uit voorzorg afgezegd. Geen idee waarom.

De Kerst is dit jaar spannend omdat we zachtjes zullen mompelen dat we hopen dat er volgend jaar ook nog een kerstdiner is. Dat we dan niet door Russische kernraketten of Europees afweergeschut van de planeet gevaagd zijn. Of ik het somber inzie?

Maria Corina Machado, de ondergedoken Venezolaanse winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, liep een wervelfractuur op toen ze vorige week probeerde te vluchten naar Oslo waar ze de prijs in ontvangst mocht nemen. Ze viel in een gammel vissersbootje en moest met een pruik op tien controleposten omzeilen. Met gevaar voor eigen leven. Uiteindelijk kwam ze te laat aan in Oslo, waar haar dochter de prijs in ontvangst nam en zijzelf medisch behandeld werd. Ik vind het een symbolisch beeld hoe de wereld er nu voor staat. Een mooi gesprek voor een kerstdiner. Hoewel er vast een populistische jojo zal roepen: “Zie je wel dat Trump die prijs had moeten krijgen! Die is nooit te laat”.

1 „Gefällt mir“

Fronsend kerstdiner
27 december 2025 Youp van 't Hek

Een vriend van mij heeft sinds kort een jonge vriendin. Niet omdat hij knap of slim is, maar hij is gewoon rijk. En u weet: een bepaald soort vrouwen is daar gevoelig voor. Niet de slimste soort. Of misschien juist wel.

Hoeveel jonger ze is? Bijna vijfenveertig jaar. Donderdag maakte hij op zijn 71ste zijn kerstdinerdebuut bij zijn nieuwe schoonouders, waar haar broertjes hem uit balorigheid aan de bejaardentafel hadden gezet. Zijn verse liefje zat met haar leeftijdgenoten aan de lactosevrije vegadis. En dan ook nog in het glutenallergiehoekje.

Het gezelschap bestond uit bijna 50 familieleden verdeeld over twee rijkversierde tafels in een groot familiehuis in de Achterhoek. Hij zat naast de opa van zijn nieuwe vriendin. Die is negenennegentig en liet hem onmiddellijk weten dat hij komend jaar de honderd gaat aantikken. En daarna gaat hij lekker dood. Euthanaspuitje. Afgesproken met de tehuisarts. Mooi geweest. Aftakelen in een pamper is alleen voor dombo’s.

Toen vroeg hij aan mijn vriend wie hij was en wat hij daar precies kwam doen. Die vertelde dat hij de nieuwe liefde van zijn kleindochter Rosalie was. Waarop de oude baas onmiddellijk begon: “Oh dat ben jij. Jij bent die rijke viespeuk die aan ons jonge blaadje zit te knabbelen”.

De broertjes van Rosalie hadden opa niet voor niks naast hun nieuwe zwager gezet. Er moest aan zo’n jaarlijks suf familiediner ook gelachen worden. Binnen de kortste keren vroeg opa zich schreeuwend af waarom hij in godsnaam naast deze vunzige prins Andrew moest zitten. En waar hij het met deze kinderlokker over moest hebben? Zijn teddyberenverzameling?

Hij eiste direct een andere plek aan tafel. Het probleem was dat al jaren niemand naast opa wilde zitten. Mijn vriend bood voorzichtig aan om bij Rosalie aan te schuiven aan de jongerendis, maar aan die tafel had niemand trek in deze belegen carnivoor. Ook opa was daar fel tegen. Die enge Woody Allen moest zo ver mogelijk bij zijn kleindochter uit de buurt blijven. Nee dan maar naast hem. Dan kon hij deze pedo een beetje in de gaten houden.

Daarna ging opa los. Vrolijk gekruide meningen over de Gaza-genocide, de geslepen Rutte die de geriatrische vredestichter Trump geleerd heeft hoe je de waarheid zwart moet lakken, over de Olympische Winterspelen zonder sneeuw, over Groenland dat binnenkort zonder bloedvergieten van eigenaar verandert, over Poetin die humor heeft omdat hij vindt dat de VS Venezuela niet mogen binnenvallen, over de slaafjes in de Amsterdamse sportschool Saints & Stars die de rotzooi van de geëngageerde gordelkrengen moesten opruimen….

Hierop riep een meisje vanaf de vegadis dat hij ‘tot slaaf gemaakten’ moest zeggen. Waarop opa riep dat hij schijt had aan hun wollige woke wauwelwoorden. Opeens begon hij zijn dure bourgogne door een rietje te drinken. Dat deed hij uit solidariteit met Jake Paul die zich voor de ogen van 80 miljoen kijkers onlangs had laten verbouwen door een echte bokser. Hij hield er 40 miljoen dollar aan over. Plus een kop die voorlopig met vier titaniumplaten bij elkaar wordt gehouden. Jake Paul was volgens hem een metafoor voor onze planeet.

Tot slot bracht hij een toost uit op het laatste legale vuurwerkseizoen dat nu al een eclatant succes is. De zwaargewonden zijn niet meer op één hand te tellen. Als je die hand tenminste nog hebt. Hoewel hij de laatste tijd de indruk had dat ook veel vrouwen door een afgezwaaide vuurpijl hun wenkbrauwen waren kwijtgeraakt. Hij zag zoveel dames met tragische viltstiftstreepjes boven hun ogen. Terwijl we onze wenkbrauwen harder nodig hebben dan ooit. Er valt namelijk veel te fronsen. Heel veel zelfs.

Hierna stond hij op, wenste de beide tafels een vrolijke voortzetting van de maaltijd. Zowel de groenvoerknagers als de bejaarde reerugbruten. Verder raadde hij Rosalie aan om snel in gemeenschap van goederen te trouwen. En daarna lekker scheiden. Mijn vriend kreeg tot slot een knipoog. Een hele vette knipoog.

Hierna riep hij verre van dramatisch: “Lieve mensen, dit was mijn laatste rondje Kerst. Ik wens jullie het allerbeste”.

1 „Gefällt mir“

Fijne feestdagen allemaal !

2 „Gefällt mir“

Een gelukkig nieuwjaar voor jou! :cocktail_glass: :bottle_with_popping_cork:

1 „Gefällt mir“

IJsbijzaken
14 februari 2026 Youp van 't Hek

Heerlijk al die sneeuw- en ijsbijzaken tijdens de Olympische Spelen. Dus dat wij televisiekijkers, op het moment dat de Nederlandse dames zich het schompes schaatsen om een of andere waanzinnige tijd neer te zetten, geconfronteerd worden met een gozer in een oranje-zwart honkbaljackie, die samen met zijn vrouw braaf op de tribune zit. Hoe weet de Italiaanse televisieregie trouwens dat deze baard onze koning is? Of zit er iemand van de NOS mee te loeren en is diegene zo oranjeblind dat hij Max & Willy zo’n zeventien keer in beeld brengt?

Ik ga me dan allerlei zaken zitten afvragen: of Max net als wat Europese collega’s van haar ook pikant heeft zitten mailen of appen met Epstein? Of is het Appstein? Want die jolige Jeffrey was niet alleen druk met zijn bakvissenballenbak, maar hij zocht ook voortdurend contact met allerhande aangeleund Europees blauw bloed. Waarom heeft hij onze leuke Max eigenlijk overgeslagen? Of is ze inmiddels zwartgelakt?

De Zweedse en Noorse kroonprinsessen hebben in elk geval veel uit te leggen aan het Scandinavische klootjesvolk. Net als de ex en de kinderen van Andrew, die zelf binnenkort met een Daklozenkrant bij een Britse buurtsuper staat.

Wie ons tijdens het schaatspotje op de 1.000 meter ook voortdurend werd opgedrongen was die verloofde van onze Jutta. Dat is die door een dronken amateur volgeschilderde Amerikaanse jankerd, die als een burgerlijk lulletje rozenwater braaf naast zijn schoonouders zijn meisje zat aan te moedigen. Aandoenlijk tafereeltje. Dat kwam ook door die tranen die voortdurend over zijn wangen biggelden. Die druppels waren niet van blijdschap, maar kwamen van de chronische pijn die hij heeft overgehouden aan zijn laatste bokswedstrijd tegen een zekere Anthony Joshua. Hij verdiende er niet alleen een slordige 45 miljoen mee, maar murmelt nu met zijn bijna tandenloze mondje ook allerhande rare rechtse prietpraatjes over zijn vriend Donald Trump en diens kordate ICE-vriendjes. De verwarde influencer wilde eerst ook dat de Amerikanen hun tv uit zouden zetten tijdens het optreden van Bad Bunny bij de Super Bowl. Ach ja, laten we voor de arme Fake Paul blij zijn dat zijn vrouw blond is. En krijgen we zondag bij de 500 meter ook de geliefde van Femke Kok in beeld? Of gaan we ons louter op het schaatsen richten? Zoals we ook afspreken dat de sporters zelf bepalen of ze wel of niet met de pers praten en dat niet een zootje kleinzielige sportjournalisten gaat staan drammen dat het de plicht van de sporters is om het zuigende gezever van Bert Maalderink en consorten aan te horen. Als Jutta zich wil richten op het schaatsen en even niks wil zeggen tegen het journaille dan heeft de pers dat te pikken. Zielenpoten.

De laatste bijzaak is natuurlijk die rel rond de Oekraïense skeletonner Vladyslav Heraskeviytsj die foto’s van de in de oorlog met de Russen gesneuvelde collega-sporters en landgenoten niet op zijn helm mocht tonen. Dat beeld zou te politiek zijn. Het aardige is dat het de skeletonner alleen om de gezichten ging. Niet om de namen. Maar het IOC was niet te vermurwen. Regels zijn regels. Zelf vind ik het een prachtig, vreedzaam, bijna wanhopig protest. Even aandacht voor de bloedige zinloze strijd door alleen een paar onschuldige fotootjes van omgekomen jonge mensen te laten zien.

Opeens dacht ik aan het beruchte Poetinpilsje in 2014 in het Russische Sotsji. Een vooraanstaand erelid van het IOC, tevens staatshoofd van een klein landje aan de Noordzee, dronk samen met de Russische dictator en homohater Vladimir Poetin, die toen al hectoliters bloed aan zijn handen had, een biertje. Een gemoedelijk glaasje. Hier moet bij dat het IOC-erelid door de enge Poetin werd overvallen. Maar toch. Ze proostten op … Ja, op wat zullen die twee geproost hebben?

Dit was een puur politieke ontmoeting en het IOC-erelid is daarna niet geschorst of gediskwalificeerd. Sterker nog: hij vermaakt zich nog steeds prima tussen de olympische bobo’s. Afgelopen maandag kwam hij uitgebreid in beeld. Hoeveel keer? Zeventien keer!

Acht jaar mavo
21 februari 2026 Youp van 't Hek

Dus die bijna-staatssecretaris van Financiën Nathalie van Berkel blijkt buiten haar havo-papiertje alleen een zwem- en een veterstrikdiploma te hebben. Hoewel? Misschien zit er ook nog ergens een certificaat van Joris Driepinter in een verhuisdoos. Ooit gekregen omdat ze in haar lagereschooltijd drie bekers melk per dag dronk. Verder heeft ze na haar havo op een paar opleidingen wel eens een feestje bezocht, maar dat was het dan. Volgens mij zit ze nog behoorlijk boven het landelijk gemiddelde en is ze sowieso slimmer dan de schrijver van dit stukje, die zich met een achtjarige Mavo door het leven heeft geworsteld. En nou maar hopen dat dat genoeg is om in de hemel te komen. Ik denk het wel. Gezien de toestand van onze planeet lijkt God zelf me ook geen hoogvlieger.

Toen de Volkskrant ontdekt had dat het cv van Nathalie niet klopte kwam ze drie keer met een alternatief op de proppen. Maar die deugden ook niet. Ooit had ze die onzin opgeschreven om ergens binnen te komen en daarna is ze vergeten om het uit te gummen. In de week waarin Nederland de ene na de andere olympische gouden plak binnen harkte kwam zij thuis te zitten met de niet al te felbegeerde Charles Schwietert Trofee. Arme Nathalie.

Diploma’s! Interessant onderwerp. Veel ouders jagen hun kinderen via universiteiten en hogescholen dat papiertjeswoud in en hopen dat ze eruit komen met iets dat hun bestaan een soort basis geeft. Zekerheid. Kans op een baan. Vaak bij een of andere logge multinational of een overheidsstroopfabriek. Dat worden dan van die treurige vergadertijgers die met loodgieterstassen tegenover je in de trein iets te hard zitten te bellen.

Wie doet eigenlijk dat waar hij of zij voor is opgeleid? Zelf trok ik meer dan vijftig jaar door Nederland en België langs theaters met muzikanten en technici die ik nooit naar hun cv gevraagd heb. Die tournees werden georganiseerd door een kantoor vol aardige mensen die toevallig dit vak in gerold waren. De muzikanten had ik ooit ergens horen spelen en op basis daarvan wilde ik ze graag bij mijn circusje hebben. Zo ging het ook met de anderen. Ik hoorde dat ze goed waren. Mijn criterium was vooral: kan ik met je lachen en heb je genoeg zelfspot om de weg naar je urn een beetje fluitend af te leggen? Soms had ik me vergist en kwam ik er na een paar maanden achter dat hun aangeboren karaktereigenschappen me niet bevielen. Dan vroeg ik ze vriendelijk om bij een ander bedrijfje te gaan zeiken. Maar met de rest had ik een meer dan vrolijk leven. En zij met mij.

Natuurlijk weet ik dat er voor veel vakken wel een diploma nodig is. Ik wil een dokter die niet mijn been amputeert als ik mijn duim verstuikt heb.

Natuurlijk zijn diploma’s soms essentieel. Tunnels en viaducten wil je niet op je kop krijgen. Maar de meeste topkoks hebben geen papiertje. Die hebben het vak in een goede keuken geleerd en de klanten komen naar hun restaurant omdat hun voedsel gewoon lekker is. Kjeld, Jutta en Femke kunnen gewoon heel goed schaatsen. Zonder opleiding. Ik vraag geen schrijver naar zijn diploma. Toneelspelers en kunstschilders ook niet. Donderdag zat ik in een klein theater bij de jonge cabaretier David Linszen. Hij is een zeer aangename mafkees met een ongebreidelde fantasie. Daarom had ik een geweldige avond. Ik durf te wedden dat deze David geen humorcertificaat aan de muur heeft hangen.

Zal die voormalige Britse prins Andrew een diploma hebben? Hij is donderdag gearresteerd en inmiddels weer vrijgelaten. Misschien is hij zijn leven lang sowieso te veel vrijgelaten. Ik denk niet dat hij zijn heldendaden op dat Maagdeneilandje in zijn cv zet.

En dat geldt voor de halve wereld. Iedereen zwijgt over blunders en bluft over zijn of haar welverdiende medailles. CV. Ik lees die letters nooit als Curriculum Vitae. Maar als Centrale Verwarming. En misschien is dat de enige juiste omschrijving. Een lekker warm kacheltje. Voor jouzelf en niemand anders.

Uitvaartlelies
28 februari 2026 Youp van 't Hek

Als ik in de supermarkt een pak geitenyoghurt zie staan, hou ik altijd even mijn adem in uit angst dat ik binnen een week mijn longen uit mijn lijf lig te rochelen. Zo doe ik dat ook bij de lelies in de bloemenstal. Die stap ik alleen binnen nadat ik eerst bij good old Siewert een tweedehands mondkapje heb gescoord. Geen zin om binnen een paar jaar geduwd te moeten worden in een wagentje omdat ik niet meer kan lopen van de parkinson, MS of een ander neurologisch akkefietje. Daarbij is er tegen die tijd zo goed als zeker geen zorgpersoneel meer en word ik waarschijnlijk door de stad geloodst door een duwrobot. En dan maar hopen dat die op een gegeven moment niet op hol slaat zoals de zevenduizend Chinese robotstofzuigers dat onlangs deden omdat een Spaanse programmeur ze per ongeluk wereldwijd in beweging had gezet. Hij was bezig om Odido te hacken, maar raakte met zijn dikke vingers de verkeerde toets. Sowieso heerlijk al dat gehack. Begrijp ik nou dat Willem Holleeder binnenkort met zijn smartwatch alle celdeuren van Nederland kan ontgrendelen? Mij lijkt het geweldig als volgend jaar alle robotmaaiers radeloos door Blaricum en Bloemendaal razen en niemand ze meer onder controle krijgt. Misschien een goede zet van Poetin om zo de Derde Wereldoorlog te beginnen.

Maar terug naar de door de moderne land- en tuinbouw veroorzaakte longontstekingen en andere aandoeningen. Knap dat vooral de BBB deze kwalen altijd keihard ontkend heeft. Hun motto was: als je een paar duizend beesten bij elkaar in een stal propt ben je niet meteen een dierenbeul. En van een stevige stoot landbouwgif gaan de lelies alleen maar meer glanzen. En dat zijn toch de mooiste uitvaartbloemen.

Voormalig partijleider Caroline van der Plas kan je hier trouwens niet meer op aanspreken. Zij stuurt je namelijk meteen door naar haar charismatische opvolger Henk Vermeer. Maar blonde Mona zou de boerensplinter toch keizerlijk gaan leiden? Ja, maar zij zat volgens Caroline en Henk stiekem op Tinder met die PVV-dissident Gidi Markuszower en is daarom door het partijtopje op een doodlopend zijspoor gezet. Inmiddels heeft ze het keuterboerenpartijtje verlaten en zit ze als eenzame eenpitter te appen op een soort strafbankje. We horen binnenkort wel bij wie ze zich aansluit. Joost Eerdmans maakt een goede kans omdat hij als doorgewinterde partijhopper veel begrip heeft voor onze Volendamse Mona. Joost is met CDA, LPF, Eén NL, Leefbaar Capelle, Leefbaar Rotterdam, FVD en JA21 de absolute kampioen schotsjesspringen van Den Haag. Het kan natuurlijk ook dat Mona JA21 gaat leiden omdat Joost naar Gidi is overgestapt.

Het was trouwens heerlijk om iedereen deze week weer bezig te zien in het Haagse. Er is geschud, gedeeld en gestoelendanst, waarna bijna alle vertrouwde gezichten op een ander stoeltje zitten. Iedereen lijkt blij met zijn nieuwe baantje. Behalve Brekelmans en Paternotte. Ruben moest zijn ministerschnabbeltje afstaan aan Yesilgöz omdat niemand haar in de VVD-fractie wil en arme Jantje is niet eens gevraagd voor een functie elders. Vooral hij staat met een mond vol openlijke tegenzin zuchtend zijn collega’s te woord.

Zelf volg ik Den Haag maar met een half oog omdat ik vooral de grote wereld een beetje in de gaten moet houden. Ieder half uur een nieuwe Epstein-verdachte die al wriemelend een staatsgeheim gedeeld heeft met de opperpedo. Ook heerlijk om Bill Clinton weer eens verwikkeld te zien in een seksueel getint zaakje. En ik ben zielsgelukkig met de nieuwe oorlog tussen Pakistan en Afghanistan. Fijn klusje voor vredestichter Donald.

En verder verdiep ik me dit weekend in een zaak rond een soort isolatieschuim dat in ons land in duizenden spouwmuren gespoten is. De giftige rommel zorgt voor knallende koppijn en volgens deskundigen klotst de kanker uit de plinten. Ik ga ervoor zorgen dat een werkgroep de zaak onderzoekt zodat de regering-Paternotte er in 2037 iets aan kan doen. Tot die tijd zit iedereen er warmpjes bij en de slachtoffers krijgen van de overheid prachtige lelies op hun kist.