Youp van 't Hek

[Haagsehans]

Schandpaalcolumnisme
16 maart 2024 Youp van 't Hek

Minerva? Vindicat? Nee, dit keer is het het Utrechts Studenten Corps waar een paar sneue snikkelfrustraten een bangalijstje hebben verspreid. Om precies te zijn een powerpointpresentatie. Daarop staan dertig studentes met foto, hun adres en ze zijn door de jongens gekeurd op uiterlijk en hun zogenaamde bedprestaties. Wat dat laatste inhoudt? Of ze het zo’n dronken kakker onder het dekbed een beetje naar de zin heeft gemaakt of dat ze als een angstige ijsklomp is blijven liggen tot de bronstige hockeyer uitgekreund was. Kortom: heeft meneer een beetje behoorlijk powerpoint?

Dit middeleeuwse nieuws uit de ballenbak is jaarlijks terugkerend onkruid. Niet te wieden. Ik begrijp dat er inmiddels bij de Utrechtse daders is aangebeld, maar die weigerden er uiteraard iets over te zeggen. Ongetwijfeld op aanraden van een van de ouders die een sluwe advocaat is of die wat gezellige Amsterdamse Zuidas-juristen kent. Topjongens en -meisjes die zelf ook jong en bal zijn geweest. Ons snapt ons.

Inmiddels gaat het walgelijke lijstje door het land en de genoemde meisjes voelen zich uiteraard meer dan verschrikkelijk. Het is een gruwelijke vorm van pesten en treiteren. Maar de daders zwijgen. Want zwijgen is goud.

Dat deed dat Hilversumse kopschopgajes, die die Carlo Heuvelman op Mallorca hebben doodgetrapt, ook. Net als de moordenaars van Sanda Dia, die tijdens een ontgroening in de buurt van Leuven gruwelijk is doodgemarteld. Bek dicht, filmpjes wissen, sporen wegmaken en nooit, maar dan ook nooit iets bekennen. Die rijkeluis-Belgjes kwamen weg met een taakstrafje en een lullige boete. Allemaal geen strafblad. Een Vlaamse Youtuber, die een aantal namen van de moordenaars later bekend maakte, werd daarvoor veroordeeld en hij heeft nu wel een strafblad. Hoe dat komt? Verkeerde advocaat vrees ik.

Natuurlijk waren er deze week belangrijker zaken. Wint Poetin de verkiezingen? Gaat Wilders zijn vriend Vladimir op persoonlijke titel feliciteren omdat hij van de ‘katholieke gluiperd’ Pieter Omtzigt geen premier mag worden of laat hij het zitten? Keert Ajax voor een aantal jaren terug naar de amateurs tot ze het Maurits Hendriks-syndroom van zich hebben afgeschud en gewoon opnieuw kunnen beginnen? Bestaat de NPO volgend jaar nog of zijn al die VARA-slapers, die tijdens het DWDD-debacle zaten te tukken, weggelopen en heft de omroep zichzelf automatisch op? Zit die Gerard Timmer inmiddels op de geriatrische dagopvang? Dit is toch hardcore Alzheimer? Wil er nog iemand met Eus naar de film of heb je dan een kutavond omdat hij de saaiste filmpjes spannend vindt? En welke dorpsburgemeester gaf in godsnaam opdracht om met zes gewapende agenten bij mijn collega Teeuwen een klappertjespistool in beslag te gaan nemen? En moeten we de woorden van de Israëlische president serieus nemen en voor de vrede in Gaza gaan bidden? Misschien is dat een goede tip voor dat oorlogskabinet van Netanyahu en scheelt dat binnenkort duizenden onschuldige, dode Palestijnse kinderen.

Inderdaad allemaal zaken van veel meer importantie dan die verwende ballen. Maar toch: is het een idee om de namen van de corps-studentjes, die dat stoere lijstje hebben verspreid, bekend te maken? Foto en adres erbij en dat er wat Utrechtse studentes in klinkklare woorden schrijven wat ze van het melkmuil-uiterlijk van deze jochies vinden. Plus wat deze macho’s zoal presteerden tussen de lakens. Of niet presteerden. Ik stel dit hoekje van de krant daar volgende week graag voor beschikbaar. Dat we gewoon eens landelijk zien hoe dit soort stoere jongetjes er nou toch uitzien. Ik vrees dat ze dit soort schandpaalcolumnisme niet leuk zullen vinden. Misschien krijg ik binnen een paar seconden een kort geding aan mijn broek. Dat het mij en/of de krant verboden wordt om de namen te publiceren. Dat er een stevige boete op komt te staan. Maar die betaal ik graag. Gewoon een lekker koekje van eigen deeg in de zaterdagse NRC. Ik heb er zin in. Heel veel zin zelfs. Dus dames, kom maar op met die namen. Of zijn ze al genoeg gestraft? Ze mogen namelijk niet mee op ski-reis. Zielig hè.

[Saylana]

Wat is een bangalijstje?

[Haagsehans]

Kort & Klein
18 mei 2024 Youp van 't Hek

Te grappig dat de NOS vorige week zaterdag een extra Journaal besteedde aan een geblondeerde smurf met twee bochels die gediskwalificeerd was bij een of ander hysterisch zangfeestje. Vooral de felle reacties van de directbetrokkenen bij Team Joost Klein waren aandoenlijk. Of Joost wel of niet heeft lopen meppen? Bij ons thuis wordt hij voorlopig wel ‘Joost Kort & Klein’ genoemd. Een extra Journaal over een uitgesloten zanger op het moment dat de wereld moordt, brandt, huilt, schreeuwt, vlucht, bombardeert en grotendeels verhongert. Dat is toch om te huilen? Daarom heb ik maar wat mooie troostmuziek opgezet. Schubert gespeeld door het fenomenale Jerusalem Quartet, dat ik graag een keer live had willen zien. Helaas werd een optreden waar ik bij zou zijn door ons laffe Concertgebouw afgezegd. Uit veiligheidsoverwegingen. In dit geval had ik een extra Journaal onmiddellijk begrepen. Domweg omdat dit angstaanjagend is. Geen extra beveiliging, maar zwichten. Ik had graag een huilende nieuwslezer gezien met de uitsmijter: “Een concertzaal die voor tirannen zwicht zal meer dan geld en goed verliezen. Dan dooft het licht”.

Terug naar Joost. Een diep medelijden overviel me toen ik zag dat hij geland was op dat eenzame Lelystad Airport. Hij had natuurlijk gedroomd van een overvol Schiphol met duizenden dampende fans. Wel leuk voor dat desolate vliegveldje dat er nu in elk geval iemand geland is. Hebben we die 250 miljoen euro aanlegkosten toch niet voor niks uitgegeven. Hoewel? Volgens mij komt het wel goed met dat verlaten polderbaantje. Zeker nu onze nieuwe regering alle stikstofmaatregelen overboord gegooid heeft en we weer als een hondsdol volk naar kokende vakantiebestemmingen mogen fladderen. Of dat ten koste gaat van de natuur? Welke natuur? Voorlopig staat dat groene geitenwollen sokkengereutel weer lekker ouderwets op de laatste plaats in het rechtse regeerakkoord. We zijn terug bij af. Meer koeien, meer mest, dus schijt aan de natuur. Ik wens de bewoners van de Veluwe sterkte met al het toekomstige vliegtuiglawaai. Hoewel de vluchten waarschijnlijk worden stilgelegd als onze koning gaat jagen. Anders worden de babyzwijntjes nerveus en gestrest wild smaakt een beetje bitter.

Over die nieuwe regering gesproken: gaat Ronald het redden? Heeft u het gênante excuusbriefje van politieke rietstengel Plasterk aan ‘carjacker’ Pietje Omtzigt gelezen? Pieter had deze openbare boetedoening geëist. Kleuters onder elkaar. Jammer dat het een kort briefje was. Anders had onze beoogde premier ook nog even zijn excuses kunnen aanbieden aan microbioloog Jan Koster van het Amsterdamse UMC. Zowel Koster als het UMC heeft hij op gewiekste wijze voor 30 miljoen genaaid. Een stinkend zaakje dat juridisch misschien wel klopt, maar moreel gezien ruft als bange bunzing in een silo rotte eieren. Als we bij zijn beëdiging als minister-president een extra Journaal krijgen zou het leuk zijn als er daarin wordt gezegd dat hij ondanks wat smoezelig gesjoemel toch de politiek leider van ons land wordt. Dat zielige briefje in de Telegraaf vindt ome Ron hopelijk zelf ook om te huilen. Of kent zijn ijdelheid geen schaamte en gaat hij zonder blozen voor het premierschap. Misschien wil Gom van Strien hem assisteren. Dat is die alweer bijna vergeten verkenner van de PVV, die twee minuten na zijn aanstelling moest terugtreden omdat hij zich schuldig zou hebben gemaakt aan fraude en omkoping. Ronald wil hem vast wel hebben als adviseur. Kruimeldieven onder elkaar. Hoewel 30 miljoen natuurlijk geen kruimelwerk is. Volgens Sywert is onze Ronald inmiddels gillend rijk.

Inmiddels waren Ronald en Pieter gisteren in gesprek. Pieter in een luie stoel en Ronald op zijn bibberende knietjes. Waar hebben ze het over gehad? Of die dienstauto lekker trekt? Over het muffe handeltje van Plasterk? Omtzigt was ooit een principiële jongen die met zijn dossierkennis menig politicus het leven zuur heeft gemaakt. Of hebben ze het over de Volendamse Mona gehad? Zij is het enige alternatief als Ronald wordt afgeserveerd. Dus het wordt kiezen voor de minst kwade. Hoewel? Het is maar een baantje voor hooguit een half jaar.

[Haagsehans]

https://www.ad.nl/show/nog-een-keer-in-carre-youp-van-t-hek-speelt-allerlaatste-voorstelling~a4609c5d/

[Goedin2018]

En blijft hij zijn columns schrijven?

[Haagsehans]

Lagere schoolmusical
4 oktober 2025 Youp van 't Hek

Toen ik afgelopen woensdag psychiatrisch patiënte Marjolein Faber op de televisie bij Jeroen Pauw zag modderen schoten er felle scheuten medelijden door me heen. Medelijden met Jeroen, maar ook met de arme asielzoekers, met het Nederlandse volk, met patiënte Faber zelf en met Peter Pannekoek, die dit jaar de oudejaarsconference mag verzorgen. Ik denk dat hij BNNVARA inmiddels gebeld heeft met de vraag of hij er een extra uurtje bij kan krijgen. Niet alleen voor Faber, maar ook voor de rest van het rechtse krapuul. Vooral voor voormalig buschauffeur Fredje Teeven, die op donderdag in hetzelfde programma tegenover Tim de Wit levensgevaarlijk zat te bazelen over doodzieke kinderen uit Gaza, die we volgens hem niet moeten gaan helpen. Ik weet niet of de man nog wel eens een bus bestuurt, maar ik zou niet instappen als ik u was. Hij is namelijk volledig de weg kwijt. Dat zie je trouwens ook al een beetje aan zijn brilmontuur dat volgens mij uit een Poolse feestartikelenwinkel komt en hem heeft veranderd in een stripfiguur uit een oude Donald Duck.

Door zijn woorden was het in elk geval angstaanjagende televisie. Wat is er toch met ons land aan de hand dat we politici hebben die dit soort teksten publiekelijk durven uit te kotsen? Zonder enige schaamte. Te laf om genocide genocide te noemen, maar met veel gemak roepen ze dat we doodzieke kindjes niet gaan helpen. Ondanks dat we in de Nederlandse ziekenhuizen plek zat hebben en onze artsen bereidwillig klaar staan. Begrijp ik nou dat er misschien wel drie kinderen mogen komen? Volgens onze hakkelpremier Schoof is dat een grote stap. Ook lekker dat brilsmurf Teeven in dit geval de nareis-op-nareis-op-nareisleugen van Dilan nog even nieuw leven inblies. Gelukkig wordt hun partijtje binnenkort versplinterd.

Het gezelligste nieuws deze week ging over de vallende bejaarden. Daar eindigen er namelijk elke dag dertig van op de spoedeisende hulp. Negen van die dertig kunnen daarna meteen gekist worden. Het scheelt een hoop verdrietig gehannes in bejaardenhuizen. De oudjes flikkeren massaal van laddertjes, struikelen over drempels, rollen van trappen en gaan kansloos onderuit op hun overmoedig gekozen racefietsen en fatbikes.

Toen ik afgelopen maandag uitgelachen was over dit nieuwsbericht las ik meteen daarna dat de Nederlandse jeugd het leven mentaal niet meer aan kan. Geestelijke wrakken zonder enig motief om nog iets van hun leven te maken. De ene burn-out steekt de andere aan. Als de Russen nog plannen hebben om deze kant op te komen, raad ik ze aan om niet met een zwaarbewapend leger binnen te vallen. Gewoon twee roestige drones en een paar krachtige bladblazers zijn meer dan genoeg. Binnen een uur staan we met zijn allen braaf in een TikTok-rijtje te janken voor de ziekenhuizen. Ik heb zelf alvast een oorlogscoach in de arm genomen. En een Labradoodle om niet te veel alleen te zijn. Het gesprek tussen Jeroen Pauw en patiënte Faber heb ik inmiddels drie keer teruggespoeld. Ik dacht steeds: dit zegt ze niet. Maar ze zei het wel. Zoals ze ook een paar keer op kinderlijke toon herhaalde dat ze toen de minister was. Ik keek naar een kinderklucht. Een lagere schoolmusical.

Ondertussen windt het minder toerekeningsvatbare deel van Nederland zich serieus op over een twintigjarig meisje dat in de auto van een of andere zanger is gestapt. Dit deel van ons volk heeft een eigen clubblad en hun hoofdredacteur Evert Santegoeds is kraaiend blij dat hij daar een fotootje van heeft kunnen kopen. Alle talkshows hebben hier serieus aandacht aan besteed. Met deskundigen en al.

Totaal in de war ga ik mijn weekend in. Wat ik ga doen? Met andere hooligans rellen op de golfbaan. Sinds de Ryder Cup vorige week is ook dat volstrekt normaal. Of zal ik naar de Rode Lijn-demonstratie gaan? Dat zijn wel veel vredelievende mensen bij elkaar. Kan ik dat nog aan? Italië is ook een mogelijkheid. Daar staakt driekwart van het land uit solidariteit met de Palestijnen. Daar kunnen wij als land iets van leren.

[Haagsehans]

Omdat het moet
11 oktober 2025 Youp van 't Hek

Zelden doe ik mee aan demonstraties of stille tochten. Dat is geen luiheid, maar meer een kwestie van realiteitszin. Ik schrijf liever een verontwaardigd stukje waarin men over mijn boosheid of verbazing kan lezen. Maar soms doe ik mee. Omdat het moet. Heel soms.

Tot nu toe heb ik in mijn leven twee keer meegedaan en beide keren met succes. De eerste keer in 1981 met de kruisrakettendemonstratie. Toen was ik een van de 400.000 deelnemers op het Museumplein. Die bijeenkomst had absoluut nut want die krengen werden niet geplaatst.

De tweede keer was afgelopen zondag op hetzelfde plein. Nu waren we met slechts 250.000 mensen die geen politieauto in de fik staken. En weer had het zin. Vier dagen later werd er in Egypte een voorlopig broos vredesakkoord getekend.

Kortom: wilt u iets bereiken, vraag mij dan om even langs te komen. Maar weet: ik doe het maar eens in de vierenveertig jaar.

Het leukste van die laatste voorlopige vrede in Palestina en Israël is dat een meelijwekkende Amerikaanse puber hoopte dat hij voor zijn bemoeienis met deze zaak in aanmerking zou komen voor de felbegeerde Nobelprijs voor de Vrede. Inmiddels is bekend geworden dat de Venezolaanse Maria Corina Machado die krijgt. Heerlijk nieuws. Ik kon een kleine glimlach niet onderdrukken. En velen met mij.

Ik zag meteen een woedend kind stampend door het Witte Huis banjeren. Slaande deuren, glasgerinkel, schreeuwpartijen en angstig personeel dat eventjes heel ver bij de patiënt vandaan bleef. Tot hij afgekoeld was. Een huilende Repelsteeltje buiten zinnen die zijn dankspeech al klaar had. Daarin had hij alle veertig oorlogen die door hem persoonlijk beëindigd zijn willen noemen. Aan het eind van zijn dankwoord had hij als een volleerde Bokito een kwartiertje op zijn borst willen roffelen.

En nu maar hopen dat hij niet zo boos is dat hij Netanyahu alsnog opdracht geeft om de laatste stukjes Gaza weg te bulldozeren.

Ik kijk de komende dagen vol spanning naar het NOS Journaal. We kunnen niet anders doen dan duimen dat het in Israël goed afloopt.

Ander vraagje: als de vrede inderdaad blijvend is en er geen bom meer valt, doen we dan wel mee aan het Eurovisie Songfestival? Misschien leuk als we dan Douwe Bob vragen om ons landje te vertegenwoordigen. Al is het maar om Leon de Winter en Wierd Duk te pesten. En dan vragen we Dilan Yesilgöz in het achtergrondballetje. Die is dan in between jobs en heeft dus alle tijd.

Het NOS Journaal noem ik expres omdat dat binnenkort dreigt te verdwijnen. Tenminste als de PVV met steun van wat andere jojo’s na 29 oktober aan de macht komt. Deze week zag ik een discussie tussen Joop van den Ende en Fleur Agema, die haar ruzietje met Geert overduidelijk heeft bijgelegd. Ze valt weer ouderwets in katzwijm als ze de naam van de geblondeerde rattenvanger hoort. Maar uit dat gesprek met de oude wijze Joop bleek dat zij en haar partijtje de NPO zo snel mogelijk willen opheffen. Ze verkondigde dat in de inhoudelijk beste Nederlandse talkshow, die toevallig uitgezonden wordt bij de NPO. Ze had het ook bij het commerciële RTL Tonight kunnen vertellen, maar dan had deze boodschap alleen de moeder en de vriend van Peter van der Vorst bereikt. Hun enige kijkers.

Joop vertelde hoeveel privé-geld hij in de loop van zijn lange leven in de cultuur gepompt heeft. Later bleek het 70 miljoen meer te zijn. Heerlijke vergissing op je ouwe dag.

Maar als het aan Fleur en haar kompanen ligt verdwijnt de NPO zo spoedig mogelijk. Ik vrees dat de musea, theaters, concertzalen en kunstsubsidies er dan ook snel aan moeten geloven. En in die lege gebouwen stoppen ze dan varkens, koeien en miljoenen kippen. Nee, geen asielzoekers. Die zoeken het maar uit.

Ik denk dus dat ik eerder mee moet lopen met een broodnodige betoging. Eentje tegen de kaalslag van de cultuur. Ik doe zeker mee. Gelukkig heb ik tijd. Hoeveel tijd? Alle tijd!

[Haagsehans]

Last van de overlast
18 oktober 2025 Youp van 't Hek

Twaalf jaar geleden vertrokken wij uit de Amsterdamse buurt waar we 23 jaar met veel plezier met onze kinderen hebben gewoond. Toen zij weg waren was het huis te groot. Vorig jaar zijn we teruggekeerd. Oorzaak? Ouderwetse heimwee.

We wonen nu aan een prettig speelpleintje in de door half Nederland intens gehate grachtengordel. Rond dat pleintje zit een aantal gemoedelijke kroegen. Als je ’s avonds laat je huis even beu bent kan je daar nog een prettig biertje drinken. Overdag schenken ze lekkere koffie en liggen er nog ouderwetse papieren kranten, die nog gelezen worden ook. Kortom: niks te klagen.

Deze week zag ik op een avond wat krampachtige lijsttrekkers op tv die meelijwekkend op hun woorden zaten te letten. Elke verspreking kan hen een zeteltje kosten. Ondertussen vroeg ik me af of je als gewone Nederlander de vlag nog kan uithangen als je iets te vieren hebt zonder dat men denkt dat je zo’n xenofobe rechtse rukker bent. En al die NSB-vlaggen. Worden die ergens in elkaar gestikt of vonden veel van die zielenpoten zo’n schaamlap nog in een oude kist op zolder? Wie wat bewaart die heeft wat. Op dat moment ging de bel.

Voor de deur stond een eenzame Jehovagetuige. Althans daar leek hij op. Een bang kijkend mannetje met een blocnote stijf onder zijn arm. Hij vertelde meteen waar hij precies woonde en dat de cafés rond zijn huis tot een uur ’s nachts open waren, dat daarna de terrassen nog opgeruimd werden en dat sommige kroegen ’s morgens vroeg de boel alweer gingen klaarzetten. U voelt hem al: hij wil daar iets aan doen. Hij had daar namelijk last van in zijn dure appartementje. Ik vertelde de man vriendelijk dat hij in dit geval aan het verkeerde adres was en wilde dus niet op zijn blocnootje. Waarna hij mijn buren ging lastigvallen met zijn geneuzel.

Ik dacht: zal deze braaf ogende meneer niet naar buiten hebben gekeken toen hij zijn huis kocht? Je ziet toch meteen dat je een aantal zeer gezellige tenten tegenover je hebt. Kroegen die daar al honderd jaar zitten. Zaken waar trouwens nooit gevochten wordt, nimmer een volkszanger staat te lallen of lawaaierige Engelsen hun vrijgezellenfeestjes vieren. Waar kan je in godsnaam last van hebben? Opeens had ik spijt dat ik hem geen kopje koffie had aangeboden. Een bakje troost waaronder ik hem had kunnen uitleggen dat dit Amsterdam is en dat drinkende mensen daar nou eenmaal bij horen. Dat dat die stad zo gezellig en aantrekkelijk maakt. Dat het misschien beter voor hem is als hij zich gaat vestigen in een fijne doorzonwoning in een buitenwijk van Castricum of Heemstede. Gewoon een plek vol toekomstmuziek. Waar je tijdens je leven al de stilte van het kerkhof ervaart.

Ik dacht aan mijn vader die in de binnenstad van Amsterdam opgroeide toen de koetsen over de keien ratelden, schepen dag en nacht hun ladingen op de kades losten en de stinkende stad nooit stil stond. Wat had ik die tijd graag meegemaakt. Draaiorgels, straatmuzikanten en verkopers met toeters die hard schreeuwend hun waren aanprezen omdat ze ook op driehoog-achter gehoord moesten worden.

Hoe kan het toch dat allerhande provincialen het tegenwoordig leuk vinden om met veel tamtam in Amsterdam te komen wonen en dan, als ze er eenmaal gevestigd zijn, beginnen te tutmutsen over een in hun oren iets te gezellig terrasje tegenover hun huis? Want er zijn honderden van dit soort beroepszeikerds. Zijn dit niet gewoon types voor wie klagen een soort ademen is? Die ook wekelijks aan de lippen van De Rijdende Rechter hangen. Opeens ging er een felle scheut medelijden door me heen. Medelijden met de sneue lieverd met dat eenzame blocnootje die bij al die huizen gaat janken of ze ook zo’n last hebben van de overlast?

Terug in de woonkamer vroeg mijn vrouw wie er aan de deur was. Ik keek haar triomfantelijk aan en zei: “Mijn nieuwe column”.

[Wolfgangvv]

Ik ben het niet vaak met hem eens, maar deze column is uitstekend.

[Haagsehans]

Beschermd rechts
13 december 2025 Youp van 't Hek

Heerlijk dat de naam Frits Huffnagel weer even langskwam in het nationale poldernieuws. Hij is die gesjeesde feestneus van de VVD die je vaak in een onbenullig tv-programma een gebakken ei ziet nadoen. Dat is niet zo erg, maar Frits heeft er ook nog lol in en denkt dat hij daarom iets voorstelt. Hij kwam deze week in beeld omdat hij jaren geleden als een geklofte liberaal gezellig had zitten appen en beppen met toenmalig minister Sander Dekker van Rechtsbescherming om het online gokken door de Kamer te krijgen. Om een misverstand te voorkomen: rechtsbescherming betekent niet het beschermen van rechts. Veel VVD’ers denken trouwens van wel.

Sander was de minister die over het wel of niet legaliseren van het online gokken ging. Een discutabel onderwerp. Er zouden wel eens slachtoffers kunnen vallen. Heel veel slachtoffers zelfs.

Sander zijn vriendje Frits werkte voor de kansspelmaffia en wilde de minister wel helpen. Daarom appte hij ook op joviale toon naar de minister, die binnen een kwartier gezellig antwoordde. Als het gelukt was zouden ze een hap & een borrel doen. En het lukte. Dus gingen ze de kroeg in.

De hap bestond waarschijnlijk uit dikke plakken ouwe-jongens-krentenbrood en met die borrel hebben ze ongetwijfeld getoost op het miljoen aantal gokkers dat er toen bij gekomen is. Of ze nog stil hebben gestaan bij het aantal gokverslaafden en andere probleemspelers? Ik denk het niet. Dat is niet hun probleem, maar de misère van de losers zelf die beter hadden moeten opletten.

Daarbij waren ze als echte voortvarende liberalen inmiddels allang weer druk met andere belangrijke zaken. Zoals scholieren die moeten kunnen blijven vapen omdat het de tabaksindustrie anders te veel geld kost. Net als dat de varkensstallen moeten uitpuilen zodat de veevoedercowboys een goede omzet blijven draaien. En de PFAS-verspreiders moeten niet te veel gehinderd worden. En de pesticidenpooiers. Het gaat om de economie. De portemonnee van de hardwerkende Nederlander waar Dilan het altijd over heeft.

Toch is het interessant dat het schrandere VVD-duo Sander & Frits hier schaamteloos mee wegkomt. Hier gaan amper Kamervragen over gesteld worden. Veel te lang geleden. Het is inmiddels een oude koe in een stinkend slootje. Zo’n corrupt setje VVD’ers hoort bij het spel. Weet u hoeveel Haagse een-tweetjes er dagelijks gemaakt worden?

Maar als het uitkomt is het altijd een beetje sneu. Vooral voor die Dekker. Van die Huffnagel verwacht je niks anders, maar die Sander had ik hoger ingeschat.

Het gaat sowieso niet echt lekker met de VVD. De partijkas is leeg en de politici moeten binnenkort een deel van hun salaris aan de partij afstaan. Hier lachten ze de SP vroeger keihard voor uit. En nu moeten ze zelf sociaal doen om het zinkende scheepje drijvende te houden.

Binnenkort belt Ed Nijpels bij je aan met de vraag of hij je auto mag wassen

Toch vind ik het raar. Een bijna failliete VVD. Als de partij vroeger financieel scheef zat dan deed de voorzitter een belrondje. Dan belde hij een Brabantse kruidenier of die nog wat contanten in zijn ijskast had liggen. Of hij vroeg twee bejaarde rijke stinkerds met driedubbele namen in Wassenaar en Blaricum om het even op te lossen met wat oud geld. Maar die tijd is voorbij.

Binnenkort belt Ed Nijpels bij je aan met de vraag of hij je auto mag wassen. Of Halbe Zijlstra ofie je gras mag maaien. Als iemand kan korten dan is het Halbe. Of je krijgt Dilan aan je deur of ze je hond mag uitlaten. Heitje voor karweitje om de grootste kakkerspartij van Nederland te redden. Het kan raar lopen.

Of wordt het financiële debacle opgelost door het corrupte duo Sander & Frits die met wat gokbazen gaan bellen? Hun nummers zitten nog in hun mobieltjes. Dat ze deze zware jongens er zachtjes aan herinneren dat ze in de moeilijke coronatijd comfortabel voorgetrokken zijn. Dat de casino’s toen als eersten open mochten. Samen met de kerken en IKEA.

Op deze manier zal het dit weekend gaan. Maandag koppen de kranten: VVD weer boven Jan.

Wedden?

[Haagsehans]

Wrede op aarde
20 december 2025 Youp van 't Hek

Heeft Poetin de westerse leiders nou voor ‘varkens’ uitgemaakt omdat ze al een tijdje vrolijk rondschaatsten op de miljarden bevroren Russische roebels die ze eventueel aan Zelensky wilden schenken? En gaat zijn leger inderdaad historische gebieden bevrijden? Wat rekent Vladimir tot historische gebieden? Als Zaandam daar ook onder valt omdat tsaar Peter er ooit een timmercursus heeft gevolgd, dan komt het wel erg dichtbij. Hoop dat ze na Zaandam de Coentunnel pakken want die is negen van de tien keer gestremd.

Ik begrijp dat de roebels nog even in een Brussels spaarpotje mogen blijven, maar dat het Kremlin ze sowieso niet meer terugziet. Misschien komen ze dat geld dan wel halen. Niet met militair geweld, maar dat ze het door hackers gladjes laten terugboeken naar een bank in Moskou. Of denk ik met mijn mavo-hoofd nu veel te simpel?

Onlangs legde een complottype mij uit dat het zomaar zou kunnen dat je op een dag niet meer kunt pinnen omdat je zo diep donkerrood staat dat je dat nooit meer aangezuiverd krijgt. Waar je saldo gebleven is? In the cloud.

Of dat we in één klap totaal in het donker zitten. Dat vind ik dan vooral zielig voor al die stumperds die in deze tijd hun voortuintjes hebben volgehangen met brandende hertjes en andere wanstaltige gezelligheid.

Zijn wij Nederlanders eigenlijk bezig met deze serieuze dreiging of hebben we op dit moment andere prioriteiten? Zo las ik iets over een ripdeal bij Muiden waar een vrachtwagenchauffeur zijn lading moest afstaan. De lading bevatte zo goed als zeker geen bijbels of rozenkransen. Wel ander geestverruimend spul. Als Nederland maar kan doorsnuiven. Anders wordt het leven nog zinlozer.

En verder is iedereen natuurlijk druk met de vuurwerkinkoop. Niet zozeer om 2026 sfeervol in te luiden, maar om ervoor te zorgen dat de bunkers van de hooligans weer aangevuld zijn. De wedstrijd Ajax-FC Groningen heeft een enorm wak geslagen in het wapenarsenaal. Daarbij komen er wat fijne risicowedstrijden aan en er moeten sowieso weer heel wat cobra’s aan deurklinken gehangen worden. Dit gaat niet om voetbalsupporters, maar om concurrerende dakdekkers, schoorsteenvegers en glazenwassers.

We mogen wel hopen dat we tijdens de eerste de beste Russische cyberaanval een beetje normale regering hebben en verlost zijn van het zootje ongeregeld dat ons land nu nog met laatste wanhopige stuiptrekkingen bestuurd. Het gerucht gaat dat onze landbouwminister Femke Wiersma van plan was om de Russen met volle giertanks en brandende kerstbomen op te wachten. Plus dat ze Mark van den Oever, de zachtmoedige baas van Farmers Defence Force, tot generaal wilde laten benoemen. Marjolein Faber mocht dan bij hem de benodigde lintjes opspelden. Gelukkig gaat dit allemaal niet door en worden we voor Valentijnsdag bestuurt door een enigszins redelijke regering zonder die sneue Joost Eerdmans. Die laatste onder het motto: kinderen die vragen worden overgeslagen.

Maar we krijgen dus een spannende Kerst die wij dit jaar traditiegetrouw vieren met de Borsatootjes. Wat we eten? Zoete broodjes. Onze dochters hebben uit voorzorg afgezegd. Geen idee waarom.

De Kerst is dit jaar spannend omdat we zachtjes zullen mompelen dat we hopen dat er volgend jaar ook nog een kerstdiner is. Dat we dan niet door Russische kernraketten of Europees afweergeschut van de planeet gevaagd zijn. Of ik het somber inzie?

Maria Corina Machado, de ondergedoken Venezolaanse winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, liep een wervelfractuur op toen ze vorige week probeerde te vluchten naar Oslo waar ze de prijs in ontvangst mocht nemen. Ze viel in een gammel vissersbootje en moest met een pruik op tien controleposten omzeilen. Met gevaar voor eigen leven. Uiteindelijk kwam ze te laat aan in Oslo, waar haar dochter de prijs in ontvangst nam en zijzelf medisch behandeld werd. Ik vind het een symbolisch beeld hoe de wereld er nu voor staat. Een mooi gesprek voor een kerstdiner. Hoewel er vast een populistische jojo zal roepen: “Zie je wel dat Trump die prijs had moeten krijgen! Die is nooit te laat”.

[Haagsehans]

Fronsend kerstdiner
27 december 2025 Youp van 't Hek

Een vriend van mij heeft sinds kort een jonge vriendin. Niet omdat hij knap of slim is, maar hij is gewoon rijk. En u weet: een bepaald soort vrouwen is daar gevoelig voor. Niet de slimste soort. Of misschien juist wel.

Hoeveel jonger ze is? Bijna vijfenveertig jaar. Donderdag maakte hij op zijn 71ste zijn kerstdinerdebuut bij zijn nieuwe schoonouders, waar haar broertjes hem uit balorigheid aan de bejaardentafel hadden gezet. Zijn verse liefje zat met haar leeftijdgenoten aan de lactosevrije vegadis. En dan ook nog in het glutenallergiehoekje.

Het gezelschap bestond uit bijna 50 familieleden verdeeld over twee rijkversierde tafels in een groot familiehuis in de Achterhoek. Hij zat naast de opa van zijn nieuwe vriendin. Die is negenennegentig en liet hem onmiddellijk weten dat hij komend jaar de honderd gaat aantikken. En daarna gaat hij lekker dood. Euthanaspuitje. Afgesproken met de tehuisarts. Mooi geweest. Aftakelen in een pamper is alleen voor dombo’s.

Toen vroeg hij aan mijn vriend wie hij was en wat hij daar precies kwam doen. Die vertelde dat hij de nieuwe liefde van zijn kleindochter Rosalie was. Waarop de oude baas onmiddellijk begon: “Oh dat ben jij. Jij bent die rijke viespeuk die aan ons jonge blaadje zit te knabbelen”.

De broertjes van Rosalie hadden opa niet voor niks naast hun nieuwe zwager gezet. Er moest aan zo’n jaarlijks suf familiediner ook gelachen worden. Binnen de kortste keren vroeg opa zich schreeuwend af waarom hij in godsnaam naast deze vunzige prins Andrew moest zitten. En waar hij het met deze kinderlokker over moest hebben? Zijn teddyberenverzameling?

Hij eiste direct een andere plek aan tafel. Het probleem was dat al jaren niemand naast opa wilde zitten. Mijn vriend bood voorzichtig aan om bij Rosalie aan te schuiven aan de jongerendis, maar aan die tafel had niemand trek in deze belegen carnivoor. Ook opa was daar fel tegen. Die enge Woody Allen moest zo ver mogelijk bij zijn kleindochter uit de buurt blijven. Nee dan maar naast hem. Dan kon hij deze pedo een beetje in de gaten houden.

Daarna ging opa los. Vrolijk gekruide meningen over de Gaza-genocide, de geslepen Rutte die de geriatrische vredestichter Trump geleerd heeft hoe je de waarheid zwart moet lakken, over de Olympische Winterspelen zonder sneeuw, over Groenland dat binnenkort zonder bloedvergieten van eigenaar verandert, over Poetin die humor heeft omdat hij vindt dat de VS Venezuela niet mogen binnenvallen, over de slaafjes in de Amsterdamse sportschool Saints & Stars die de rotzooi van de geëngageerde gordelkrengen moesten opruimen….

Hierop riep een meisje vanaf de vegadis dat hij ‘tot slaaf gemaakten’ moest zeggen. Waarop opa riep dat hij schijt had aan hun wollige woke wauwelwoorden. Opeens begon hij zijn dure bourgogne door een rietje te drinken. Dat deed hij uit solidariteit met Jake Paul die zich voor de ogen van 80 miljoen kijkers onlangs had laten verbouwen door een echte bokser. Hij hield er 40 miljoen dollar aan over. Plus een kop die voorlopig met vier titaniumplaten bij elkaar wordt gehouden. Jake Paul was volgens hem een metafoor voor onze planeet.

Tot slot bracht hij een toost uit op het laatste legale vuurwerkseizoen dat nu al een eclatant succes is. De zwaargewonden zijn niet meer op één hand te tellen. Als je die hand tenminste nog hebt. Hoewel hij de laatste tijd de indruk had dat ook veel vrouwen door een afgezwaaide vuurpijl hun wenkbrauwen waren kwijtgeraakt. Hij zag zoveel dames met tragische viltstiftstreepjes boven hun ogen. Terwijl we onze wenkbrauwen harder nodig hebben dan ooit. Er valt namelijk veel te fronsen. Heel veel zelfs.

Hierna stond hij op, wenste de beide tafels een vrolijke voortzetting van de maaltijd. Zowel de groenvoerknagers als de bejaarde reerugbruten. Verder raadde hij Rosalie aan om snel in gemeenschap van goederen te trouwen. En daarna lekker scheiden. Mijn vriend kreeg tot slot een knipoog. Een hele vette knipoog.

Hierna riep hij verre van dramatisch: “Lieve mensen, dit was mijn laatste rondje Kerst. Ik wens jullie het allerbeste”.

[estarling]

Fijne feestdagen allemaal !

[Chris1]

Een gelukkig nieuwjaar voor jou!

[Haagsehans]

Vuurwerktoreador
3 januari 2026 Youp van 't Hek

Vorig jaar had mijn Amsterdamse vriend Boris zich tijdens de jaarwisseling voor de zoveelste keer laten aftroeven door zijn overbuurman, een vastgoedproleet met zijn SUV, zijn jonge botoxteefje met Donald Ducklippen en Pluto-wenkbrauwen en hun niet al te goed gelukte zoontjes. Deze buurman stak toen in het bijzijn van een stuk of vijftig bronstige lawaaivrienden veertig kilo Zweedse lawinepijlen, een dozijn tweedehands Servische strijkers en een kleine container Albanese oorlogscobra’s af. Dat deed hij op een manier die niet zuinig was. De ruiten trilden in de sponningen, angstige honden huilden zich schor en sommige buitenmuren vertoonden Groningse aardbevingsscheuren. Alle schade werd later door de overbuurman vergoed. De buurman had als huisjesmelker een Poolse beunhaas in dienst die alles netjes dicht smeerde en van een nieuw verfje voorzag. Voor de hele straat was iedere jaarwisseling een win-winsituatie.

Vijf jaar geleden was de overbuurman daar komen wonen en ieder jaar was zijn oud & nieuwgedrag ordinairder geworden. Bij elke dreun van een krachtiger stuk buskruit begonnen de vader en zijn zoontjes overdreven te lachen. Ze genoten vooral van de opgeschoten buurtjochies die jaloers toekeken. Niet alleen de jochies, maar ook hun vaders loerden vol afgunst naar de ieder jaar harder klinkende ontploffingen.

Vorig jaar op nieuwjaarsdag wist hij: het is genoeg geweest. De buurman had weer alle aandacht getrokken en gekregen terwijl hijzelf met zijn veiligheidsbril van de Action wat natte sterretjes en ander suf sierspul in de hens had staan steken.

Dit jaar had Boris in augustus al een plan gemaakt. Via een Chinese zakenrelatie had hij zich laten voorlichten wat het beste spul was en waar hij dat kon bestellen. Van de Chinees kreeg hij obscure websites, mysterieuze adresjes in Belgische achterbuurten, een meneer met een bijnaam in een Brabants woonwagenkamp en het telefoonnummer van een bescheiden doorzonwoning in Weesp waar 1000 kilo op hem lag te wachten. Het ging niet om mooi, maar om hard. Keihard. Donbas meets Gaza. Boris zou weer aanzien krijgen in de buurt. Als man. Niet meer die midlife-trut in die gewatteerde bodywarmer met dat kleine hondje.

Afgelopen november stopten de eerste busjes voor zijn huis. Vooral als het donker was. Het was een geheime operatie. Niemand mocht dit weten. Zeker de overbuurman niet. Al gauw lagen zijn schuurtje, de kelder, de logeerkamer en de zolder vol feestmunitie. Hij zweeg tegen zijn vrouw over de uit de hand gelopen kosten, maar het saldo van hun spaarrekening was inmiddels ver beneden het vriespunt.

Afgelopen woensdag was het zo ver. In de loop van de middag sjouwde hij alles doos voor doos naar de gang. Hij wilde iets voor twaalven beginnen. Voordat de buurman begon moest hij meteen de toon zetten. Hij zou in een uur zijn weggeëbde mannelijkheid terugkrijgen. De buurt zou zich ademloos aan zijn onuitputtelijke vuurwerkbron laven. Hij had zich er flamboyant voor gekleed. Hij stond daar als een vuurwerktoreador en werd bijna niet herkend. Zijn vrouw schaamde zich een beetje en zei dat ze binnenbleef. Hij ging zijn gang maar.

Hij opende met de Magnum Triple X Limited. Dat is een heftige dubbele compound met diverse schietrichtingen die de straat in een keer feeëriek verlicht. Met een veilig lont stak hij hem aan. Het ding deed het fantastisch en ging zo tekeer dat hij ervan schrok. De pijlen spoten hoger dan de kerktoren. Dat zag hij niet omdat hij alweer met zijn volgende setje pijlen aan de gang ging. Ook die woeien richting het godshuis en zetten het in een sprookjesachtig licht. Hoe het afliep heeft u op het Journaal gezien. Boris stond verbijsterd aan de grond genageld en heeft geen sterretje meer durven aanraken. Voor hij het wist werd de straat op last van de brandweer ontruimd. De hele buurt stond sprakeloos te janken bij de brandende kerk die zo verschrikkelijk bij de buurt hoorde. Zijn dure vuurwerkvoorraad werd uit voorzorg natgespoten en is verder onbruikbaar. Pas gisteren hoorde hij dat de overbuurman dit jaar niet thuis was. Hij was skiën.

[Haagsehans]

Sneeuwpop-up

10 januari 2026 Youp van 't Hek

Het WK voetbal wordt komende zomer in drie landen gehouden. De Verenigde Staten, Canada en Mexico. Maar zijn die laatste twee tegen die tijd ook niet gewoon staten van Amerika? Dus dat er dan gewoon in één land gevoetbald wordt. Als dappere Donald een beetje in dit tempo doorstoomt dan is die kans groot. Hij staat op het punt om dit weekend Mexico binnen te vallen om daar met de drugskartels af te rekenen, waarna hij het net als Venezuela langere tijd wil gaan managen. En onderweg naar Groenland komt hij volgende maand met zijn leger door Canada, dus…

U denkt dat hij dat niet doet omdat hij van de FIFA uit voorzorg een of andere belachelijke vredesprijs heeft gekregen, maar van dat soort carnavalsmedailles trekt hij zich niks aan. Hij is druk met het wieden van het onkruid in zijn achtertuintje en we weten: dat doet dit soort dictators niet zachtzinnig.

Of de spelers van het Nederlands elftal nog zin hebben in dat toernooitje? Ik weet niet of u een beetje weet hoe zoet de wraak van een Mexicaans drugskartel kan zijn, maar neemt u van mij aan: onze jongens kunnen behoorlijk geblesseerd terugkomen. De plaatselijke maffia deinst er niet voor terug om een geheel nationaal team onthoofd in een spelershotel achter te laten. Of om een volle spelersbus in een ravijn te laten flikkeren.

Als gekleurde supporter zou ik ook drie keer nadenken of ik die kant opga. ICE is namelijk nogal op schot en ik begrijp dat dat geen jongens zijn die meedoen aan De Slimste Mens.

Over die categorie medeplaneetgenoten gesproken: heeft u ook zo genoten toen u deze week de feestvierders rond Oud & Nieuw met hun vuurwerkbazooka’s nog eens goed tekeer zag gaan? Vooral indrukwekkend hoe allerhande laffe gluiperds de hulpverleners met hun zware geschut in de rug aanvielen. Wat is er gebeurd dat we in dit vetgemeste landje zo geworden zijn? Wie is wie zo gaan haten? En waarom? Zelfs een pasgeborene werd gereanimeerd onder het genot van honderden strijkers. Willen we gewoon kapot? Zijn we het leven beu? Kunnen onze lifestylecoaches ons niet meer motiveren? Wordt het tijd voor een lekkere oorlog? Als we die willen dan is dat zo geregeld. De Russen komen graag en die hebben aan drie roestige sneeuwkanonnen meer dan genoeg. Een keer sneeuwschieten op Schiphol, een keer op Oudenrijn en een keer op Utrecht CS. Daarna ligt het gehele land tien dagen plat.

Wat dat betreft was het genieten deze week. Vooral de journalistieke paniek was topamusement. Het NOS Journaal liet een dame uren langs een snelweg kleumen en die mocht ons voor een decor van braaf rijdende auto’s vertellen dat er vanmiddag een file stond en dat de kans groot was dat dat rijtje auto’s morgenochtend terugkeerde. Daarna gingen we naar een verdrietige reporter op een of ander Centraal Station waar voorlopig geen trein ging rijden. Daarna naar Schiphol waar geen vliegtuig vloog. Achter de informatiebalie van de KLM stond slechts één schele stagiair de driehonderdduizend wachtenden te woord. Later vertelde de ceo van onze nationale trots op tv dat ze heldhaftig langs de rijen was gelopen om iedereen moed in te spreken. Dit in plaats van de mouwtjes opstropen en die ene stagiair te gaan helpen. Later zag ik ook nog de hoogste Schipholbaas een gestrande non troosten. Hier was uiteraard een camera bij. Stukje gewiekste pr. Heerlijk landje zijn we toch.

Maar de leukste sneeuwpop-up was deze week de tot prinses gemaakte Petra Brinkhorst die op tv in Indonesië het slavernijverleden van haar familie liep te ontdekken. Opeens begreep ze hoe het zat met het niet al te frisse koloniale verleden van haar familie en snapte ze het onrecht dat haarzelf in de Toeslagenaffaire was aangedaan. Lang geleden dat ik zo hard gelachen heb. Gelukkig kwam haar aandacht-orgelende dochter Eloise nog met het beetje ongelukkig gekozen woord ‘slavernij-watchparty’ op de proppen. Wat een zielig zootje is het toch. Gaan we toch nog lachend ten onder.